Ο εφιάλτης της Περσεφόνης

81
vote

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε τ' αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούριο πάν να δουν διυλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Το είπε...: Οδυσσέας Ελύτης

Ετικέτες (tags): Οδυσσεας Ελυτης, ποίημα, ποίηση, στίχοι

Κατηγορία: Στίχοι

Γκάτσος ρε παιδιά

Γκάτσος ρε παιδιά, όχι Ελύτης

Λόγια σχετικά με "Ο εφιάλτης της Περσεφόνης"

  • Το μαγισσάκι

    Από τους χρόνους τους παλιούς, το 'χω βαθύ μεράκι να βγω στις πέρα θάλασσες, να βρω το Μαγισσάκι Τ' άπιαστο σαν αερικό, στην εμορφιά του Μάης που αν κάνεις να τον μυριστείς, αλοίμονο σου -εκάης Έβγα έβγα Μαγισσάκι, χτύπα χτύπα το ραβδάκι Τι ζουμπούλια και τι κρίνα, τι κι ετούτα τι κι εκείνα

    Το είπε...: :Οδυσσέας Ελύτης

    tags : αγάπη,έρωτας,ερωτικά ποίηματα,θάλασσες,θαύμα,μαγισσάκι,Οδυσσεας Ελυτης,ποίημα,ποίηση,στίχοι,τραγούδια για έρωτα,τραγούδια για ερωτευμένους

  • Χριστούγεννα κι Ανάσταση

    Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος να 'ν' ήμερος να 'ναι άκακος λίγο φαΐ λίγο κρασί Χριστούγεννα κι Ανάσταση.

    Το είπε...: :Οδυσσέας Ελύτης

    tags : Ανάσταση,άνθρωπος,γιορτές,κρασί,Οδυσσεας Ελυτης,ποίημα,ποιήματα χριστουγέννων,ποίηση,στίχοι,Χριστούγεννα

  • Επέστρεφε

    Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με- όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη , κ’επιθυμία παλιά ξαναπερνά στο αίμα όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται, κ’αισθάνονται τα χέρια σαν ν’αγγίζουν πάλι. Επέστρεφε συχνά και παίρνε με τη νύχτα, Όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…

    Το είπε...: :Κ.Π Καβάφης

    tags : lyrics,ερωτικά ποίηματα,Καβάφης,ποίημα,ποιήματα,ποιήματα του Καβάφη,ποίηση,στίχοι

  • Φύγε, η καρδιά μου νοσταλγεί...

    Φύγε κι άσε με μοναχό, που βλέπω να πληθαίνει απάνω η νύχτα, και βαθιά να γίνονται τα χάη. Ούτε του πόνου η θύμηση σε λίγο πια δε μένει, κι είμαι άνθος που φυλλοροεί στο χέρι σου και πάει Φύγε καθώς τα χρόνια κείνα εφύγανε, που μόνον μια λέξη σου ήταν, στη ζωή, για μένα σαν παιάνας. Τώρα τα χείλη μου διψούν το φίλημα της μάνας,

    Το είπε...: :Kώστας Γ. Καρυωτάκης

    tags : Kώστας Καρυωτάκης,lyrics,Ελεγεία και σάτιρες,Καρυωτάκης,ποίημα,ποιήματα,ποίηση,ποιητική συλλογή,στίχοι

  • Το μονόγραμμα

    Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα, μόνος,στόν Παράδεισο Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές Τής παλάμης,η Μοίρα,σάν κλειδούχος Μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός Πώς αλλιώς,αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότητα Μέ τό δριμύ του μαύρου του θανάτου. ΙΙ.

    Το είπε...: :Οδυσσέας Ελύτης

    tags : Elitis,tragoudia,Ελύτης,Ελύτης Οδυσσέας,ποίημα,ποίηση,στίχοι,τραγούδι,τραγούδια

  • Εσμεράλδα

    Ολονυχτίς τον πότισες με το κρασί του Μίδα κι ο φάρος τον ελίκνιζε με τρεις αναλαμπές Δίπλα ο λοστρόμος με μακριά πειρατική πλεξίδα κι αλάργα μας το σκοτεινό λιμάνι του Gabes Απά στο γλυκοχάραμα σε φίλησε ο πνιγμένος κι όταν ξυπνήσεις με διπλή καμπάνα θα πνιγείς Στο κάθε χάδι κι ένας κόμπος φεύγει ματωμένος

    Το είπε...: :Νίκος Καββαδίας

    tags : Εσμεράλδα,θάλασσα,Καββαδίας,ποίημα,ποίηση,στίχοι

  • Yara Yara

    Καθώς αποκοιμήθηκες φύλαγε βάρδια ο κάβος. Σε σπίτι μέσα, ξέχασες προχτές το φυλαχτό. Γελάς, μα εγώ σε πούλησα στο Rio για δυο centavos κι απέ σε ξαναγόρασα ακριβά στη Βηρυτό. Με πορφυρό στα χείλη μου κοχύλι σε προστάζω. Στο χέρι το γεράκι σου και τα σκυλιά λυτά. Απάνωθέ μου σκούπισε τη θάλασσα που στάζω

    Το είπε...: :Νίκος Καββαδίας

    tags : yara yara,θάλασσα,Καββαδίας,ποίημα,ποίηση,στίχοι