Χριστούγεννα

43
vote

Το σήμαντρο της εκκλησιάς αχολογά με χάρη
καλώντας τους χριστιανούς για τον εσπερινό
και μια κοπέλα λιγερή με πρόσωπο φεγγάρι
σκουπίζ' απ' τα ματάκια της το δάκρυ το στερνό.

Παιδόπουλα με όργανα τις γειτονιές γυρίζουν
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη...
χίλιες γλυκές ανάμνησες στη σκέψη φτερουγίζουν,
κι απ' το ποτήρι της χαράς θε να μεθύσουν όλοι.

Κι η κόρη μπρος στην Παναγιά, παρακαλώντας λέει:<
-Δέσποινα Συ, Καλή Κυρά, λυπήσου με, Παρθένα,
δως τη χαρά σε μια καρδιά που μέρα νύχτα κλαίει
και τον λεβέντη π' αγαπώ, αχ φέρτονε σε μένα!

Η Οικουμένη προσκυνά, Χριστούλη μου, μ' ελπίδα
την Φάτνη που γεννήθηκες, η φύση εορτάζει
οι ταπεινοί προσμένουνε μια σπλαχνική αχτίδα
και μόνο στην καρδούλα μου ριζώνει το μαράζι.

Κι ενώ σωριάζεται στη γη η κόρη πικραμένη
τα δάκρυα ποτίζουνε τα ροδομάγουλά της.
Μα, να! Η πόρτα διάπλατη, χωρίς να το προσμένει
και σε λιγάκι βρίσκεται ο νιος στην αγκαλιά της.

Το είπε...: Λέων. Συμεωνίδης

Ετικέτες (tags): ποίημα, ποιήματα χριστουγέννων, σχολικές γιορτές, Χριστούγεννα, Χριστουγεννιάτικα ποιήματα

Κατηγορία: Στίχοι

Λόγια σχετικά με "Χριστούγεννα "

  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα, πρωτούγεννα, τώρα Χριστός γεννιέται κι οπόχει μάνα κίνησε κι όλον τον κόσμο αρνιέται. Στο παραγώνι του τζακιού μια θέση που ήταν άδεια, ευκές και γέλια γιόμισε και στρώθηκε με χάδια. Κ’ η Παναγιά απ’ το κόνισμα σα σπιτικιά χαιρόταν σα μάνα καλωσόριζε σαν στον καιρό της, όταν…

    Το είπε...: :Κυριαζής

    tags : ευχες για τα χριστουγεννα,καλά χριστούγεννα,ποίημα,ποιήματα χριστουγέννων,σχολικές γιορτές,Χριστούγεννα,Χριστουγεννιάτικα ποιήματα,Χριστουγεννιάτικα τραγούδια

  • Η νύχτα των Χριστουγέννων

    Νύχτωσε κι απλώθηκε, μαύρο το σκοτάδι η ζωή, βουβάθηκε, δεν ακούς λαλιά τα νερά παγώσανε, στάθηκε το χιόνι τα πουλάκια τρέμουνε μέσα στη φωλιά. Ξάφνου στα μεσούρανα έλαμψε εν’ αστέρι γελαστό και πρόσχαρο σαν αυγερινός οι βοσκοί ξαφνιάστηκαν, τα κλαδιά λυγίζουν κι άνοιξε ολόλαμπρος, πάλι ο ουρανός.

    Το είπε...: :Χριστούγεννα

    tags : ποίημα,ποιήματα χριστουγέννων,σχολικές γιορτές,Χριστούγεννα,Χριστουγεννιάτικα ποιήματα,Χριστουγεννιάτικα τραγούδια

  • Το δέντρο στολισμένο

    Το δέντρο στολισμένο, καμαρώνει φουντωμένο, και τριγύρω τα παιδιά, τραγουδάνε με χαρά. Τα φωτάκια του φωτίζουν, καμπανούλες το στολίζουν, φάτνη, άστρα και παιχνίδια, και χρωματιστά στολίδια.

    Το είπε...: :Χριστούγεννα

    tags : δώρα,ποίημα,ποιήματα χριστουγέννων,στολίδια,στολισμος δεντρου,σχολικές γιορτές,Χριστούγεννα,Χριστουγεννιάτικα ποιήματα,χριστουγεννιατικα στολιδια

  • Να ‘μουν του σταύλου έν' άχυρο

    Να ‘μουν του σταύλου έν' άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι την ώρα π' άνοιγ' ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι. Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του, το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του. Να λάμψω από τη λάμψη του κι' εγώ σαν διαμαντάκι κι' από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι. Να μοσκοβοληθώ κι' εγώ από την ευωδία,

    Το είπε...: :Κωστής Παλαμάς

    tags : ποίημα,ποιήματα χριστουγέννων,σχολικές γιορτές,Χριστούγεννα,Χριστουγεννιάτικα ποιήματα

  • Χριστούγεννα

    Όξω πέφτει αδιάκοπα και πυκνό το χιόνι, κρύα και κατασκότεινη κι αγριωπή η νυχτιά. Είναι η στέγη ολόλευκη, γέρνουν άσπροι κλώνοι, μες το τζάκι απόμερα ξεψυχά η φωτιά. Τρέμει στα εικονίσματα το καντήλι πλάγι και φωτάει στη σκυθρωπή, στη θαμπη εμορφιά. Να η φάτνη, οι άγγελοι κι ο Χριστός κι οι Μάγοι

    Το είπε...: :Τέλλος Άγρας

    tags : ποίημα,ποιήματα χριστουγέννων,σχολικές γιορτές,τραγουδια για τα Χριστουγεννα,Χριστούγεννα,Χριστουγεννιάτικα ποιήματα

  • Είδα χτες το βράδυ στ' όνειρό μου

    Είδα χτες το βράδυ στ' όνειρό μου, το γεννημένο μας Χριστό, τα βόδια επάνω του εφυσούσαν, όλο το χνώτο τους ζεστό. Το μέτωπό του ήταν σαν ήλιος, και μέσα η φάτνη η φτωχική, άστραφτε πιο καλά από μέρα, με κάποια λάμψη μαγική. Στα πόδια του έσκυβαν οι Μάγοι, κι' έμοιαζε τ' άστρο από ψηλά, πως θα καθίσει σαν κορώνα,

    Το είπε...: :Τέλλος 'Αγρας

    tags : ποίημα,ποιήματα χριστουγέννων,σχολικές γιορτές,Χριστούγεννα,Χριστουγεννιάτικα ποιήματα

  • Χριστούγεννα του χωριού

    Μες την αχνόφεγγη βραδιά πέφτει ψιλό-ψιλό το χιόνι, γύρω στην έρμη λαγκαδιά στρώνοντας κάτασπρο σεντόνι. Ούτε πουλιού γροικάς λαλιά, ούτ’ ένα βέλασμα προβάτου, λες κι απλωμένη σιγαλιά είναι κει ολόγυρα θανάτου. Μα ξάφνου πέρα απ’ το βουνό γλυκός σημάντρου ήχος γροικιέται, ωσάν βαθιά απ’ τον ουρανό

    Το είπε...: :Κωνσταντίνος Χατζόπουλος

    tags : ποίημα,ποιήματα χριστουγέννων,σχολικές γιορτές,Χριστούγεννα,Χριστουγεννιάτικα ποιήματα